دوره 3، شماره 5 - ( 1397 )                   جلد 3 شماره 5 صفحات 55-75 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Haidari M, Ramazani Parsa D. Sufism nostalgy in the poetry of Hafez and Ibn Farez. JCSFA. 2018; 3 (5) :55-75
URL: http://jcsfa.modares.ac.ir/article-39-35267-fa.html
حیدری محمود، رمضانی پارسا داوود. غربت عارفانه در شعر حافظ و ابن فارض. مطالعات تطبیقی فارسی و عربی. 1397; 3 (5) :55-75

URL: http://jcsfa.modares.ac.ir/article-39-35267-fa.html


1- ، mahmoodhaidari@yahoo.com
چکیده:   (7028 مشاهده)
این پژوهش با استفاده از روش تحلیلی- توصیفی به واکاوی بنمایه­ «غم غربت» بهعنوان یکی از مهمترین بنمایه‌های عرفانی در شعر ابن فارض و حافظ دو نماینده­ بزرگ شعر عرفانی ادبیات فارسی و عربی پرداخته و کوشیده است تا پاسخ درخوری به چگونگی حضور این غم و واکنش این دو شاعر به‌ موضوع بیابد. یافتههای پژوهش حاکی ­است که در اندیشه­ عارفانه­ دو شاعر، جدایی روح از مصدر و قرار گرفتن در کالبد خاکی جسم و هبوط انسان از بهشت به این جهان، نمودهای غریبی او است. در‌‌مقابل واکنش عارف برای فرار از غربت روح در بدن، یاد مرگ و رسیدن به فناست و برای رهایی از غربت در این جهان و دوری از معشوق حقیقی به جلوه‌های آن عشق که در این جهان تجلی یافته است و از آن به عشق‌ زمینی یا مجازی تعبیر می‌شود، روی آورده است. عشق زمینی در شعر دو شاعر ترجمانی از عشق ‌الهی و انعکاسی از آن عهد روز نخست است که عارفان برای مجسم کردن آن عشق ‌الهی و کاستن آلام حسرت دوری معشوق حقیقی به آن توسل جُسته­اند. خواب و رؤیا و خلوت‌گزینی نیز دیگر ساختارهای دو شاعر به این غربت است.
متن کامل [PDF 606 kb]   (897 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشي اصيل | موضوع مقاله: مطالعات تطبیقی فارسی و عربی
دریافت: 1396/7/19 | پذیرش: 1397/12/26 | انتشار: 1397/5/24

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول